Vitiligo is een verworven ziekte die kenmerkend is door de vaak symmetrisch voorkomende, witte, scherp begrensde plekken van verschillende grootte en vorm. Vaak breiden deze vlekken zich uit naarmate de patiënt ouder wordt. Uit onderzoek blijkt dat de pigmentcellen in de witte vlekken totaal afwezig zijn. Er zijn verschillende theorieën over de ontstaanswijze van vitiligo, maar een echte duidelijke oorzaak is er niet. Wel komt het vaak in de familie voor. En er wordt verondersteld dat bepaalde factoren als ernstige stress, zwangerschappen, operaties, bepaalde chemische stoffen en dergelijke vitiligo kunnen uitlokken bij personen met een ‘aanleg’.

Men zou ook kunnen veronderstellen dat er verschillende aandoeningen zijn met allemaal verschillende oorzaken maar met één gemeenschappelijk kenmerk; het veroorzaakt een witte pigmentloze plek in de huid.

Voorkeurs locaties van vitiligo zijn de handen, polsen, ellebogen, oksels, rond ogen en mond, decolleté, liezen, rond de anus en genitaliën, op de knieën en de enkels. Vitiligo kan op elke leeftijd ontstaan, maar meestal ontstaan de eerste vlekken voor het twintigste levensjaar. .

Vooral bij beginnende vitiligo bestaat de behandeling uit matig tot sterk werkende corticosteroïdenhoudende crèmes. Deze worden een- à tweemaal daags op de plekken aangebracht. Na maximaal drie maanden moet er resultaat zijn anders wordt de therapie gestaakt in verband met de schadelijke bijeffecten van de corticosteroïden.

Verder is er de PUVA-bestraling, waarschijnlijk de meeste effectieve behandeling. Er wordt gebruik gemaakt van een plantaardige fotoactieve stof die op de huid gesmeerd wordt of via tabletten ingenomen wordt. Hierna wordt de huid bestraald met UVA licht. Het moet weken tot maanden worden toegepast voor men iets van resultaat ziet. Vaak wordt er dus (met pauzes) jaren achtereen bestraald om een aanvaardbaar resultaat te bewerkstellingen. Door de lange behandeling kunnen er bijwerkingen optreden zoals zonschade van de huid, verhoogde kans op het ontstaan van bepaalde vormen van huidkanker, allergische reacties etc. Van belang is wel dat er haarfollikels in het te behandelen gebied aanwezig zijn. Anders is de kans op aanslaan van de behandeling gering.

Belichting van de huid met UVB licht kan bij een aantal patiënten ook goede resultaten geven., Dit heeft minder bijwerkingen dan UVA doordat er geen extra medicamenten toegediend worden.

In sommige gevallen worden er stukjes gezonde huid getransplanteerd in een vitiligoplek, zodat de gezonde pigmentcellen de plek kunnen ‘koloniseren’.

In de huidtherapie wordt vitiligo alleen behandeld door middel van camouflagetherapie. Verder is advies en voorlichting over met name de zon en zonbeschermingsmiddelen van belang.